قرص گلوکورکس باریج

درمان کمکی در بیماران مبتلا به دیابت نوعII

کاهش تری گلیسیرید وLDL

افزایش HDL

دیابت شیرین(Diabetes mellitus)، به گروهی از اختلالات متابولیک گفته می‌شود که با افزایش قند خون به علت نقص در ترشح یا عملکرد انسولین مشخص می‌شود. شیوع دیابت نوعII در ایران حدود ۹/۸ درصد است که سالانه ۱ درصد اضافه می‌شود و سن ابتلا در ایران ۱۵ سال پائین‌تر از میانگین جهانی است. تمامی داروهای صناعی کاهش دهنده قند خون دارای عوارض جانبی هستند مانند افت قندخون و افزایش وزن ناشی از سولفونیل اوره‌ها، علائم گوارشی (تهوع، دردشکم و اسهال)، اسیدوز لاکتیک و کمبود ویتامین B12 به علت متفورمین همچنین نفخ و نکروز کبد به علت داروهای مهار کننده آلفا گلوکوزیداز. گیاهان دارویی متعددی دارای اثر کاهش دهنده قند خون هستند و اثر بخشی آنها در کارآزمایی‌های بالینی به اثبات رسیده است. مسلماً در مدیریت کنترل قند خون بیماران دیابتی راهکارهای مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد و توجه به داروهای گیاهی در این بخش حائز اهمیت است چرا که می‌تواند به عنوان یک داروی کمکی مؤثر در کاهش قند خون مورد استفاده قرار گیرد و در کاهش عوارض دارویی و افزایش ظرفیت پذیرش بیمار مؤثر باشد.

بذر شنبلیله در مدل‌های حیوانی و انسان اثر ضد‌دیابت و کاهش دهنده کلسترول دارد. این اثرات تا حد زیادی به ساپونین‌های شنبلیله و محتوای بالای فیبر در آن نسبت داده شده و احتمالا با آلکالوئید اصلی آنtrigonellineارتباطی ندارد. اثرات ضد افزایش قند خون به تأخیر در تخلیه معده به علت محتوای فیبر و به اجزاء ناشناخته‌ای که آنزیم‌های هضم‌کننده کربوهیدرات‌ها را مهار می‌کنند مرتبط است. در in vivo تجویز شنبلیله ممکن است مقدار انسولین در پلاسما را افزایش دهد. در in vitroعمده اسید آمینه آزاد آن (۴-)-hydroxyisoleucineترشح انسولین از لوزالمعده را تحریک می‌کند. اثر کاهش دهنده کلسترول به افزایش تبدیل کلسترول کبدی به نمک‌های صفراوی به علت از دست رفتن در مدفوع و ایجاد کمپلکس این مواد با فیبر شنبلیله و ساپونین‌ها نسبت داده شده است. درمان با شنبلیله به طور انتخابی LDL و VLDL را کاهش می‌دهد همچنین در موش‌های دیابتی شده بوسیله آلوکسان و بیماران مبتلا به دیابت نوع II، متعاقب درمان با شنبلیله HDL افزایش می‌یابد. گزارشی مبنی بر بروز اثرات سمی ناشی از مصرف شنبلیله وجود ندارد. بنابراین مصرف منظم آن ممکن است در مدیریت درمان دیابت و پیشگیری از تصلب شرائین و بیماری‌های عروق کرونر قلب مفید باشد.(۱)

در سال ۲۰۰۵، فرآورده تهیه شده از عصاره آبی دیالیز شده بذر شنبلیله (FSE) توسطVijayakumarو همکاران بررسی شد. نتایج این بررسی نشان داد که در in vivo اثر هایپوگلایسمیک FSE حداقل در بخشی، توسط فعال شدن یک مسیر سیگنالی انسولین در آدیپوسیت‌ها و سلول‌های کبدی است. (۲)

در بررسی اثرات طولانی مدت (اثر دوز های متعدد) فرآورده FSE روی مقدار قند خون و وزن بدن و اثر کوتاه مدت (اثر تک دوز) آن روی انسولین سرم و آنزیم‌های کبدی در دیابت تجربی موش، مشخص شد که نحوه اثر FSEخارج لوزالمعده است و فرآورده FSE تغییرات متابولیک همراه دیابت را با ویژگی‌های شبه‌انسولین تصحیح و برای کاربردهای بالینی دارای پتانسیل است.(۳)

اثر هایپوگلایسمیک دانه شنبلیله در حیوانات آزمایشگاهی و انسان به خوبی به اثبات رسیده است. در بیماران مبتلا به دیابت؛ شنبلیله مقدار قند خون ناشتا و قند خون بعد از صرف غذا را کاهش می‌دهد. با این حال، معلوم نیست که بهبود تحمل گلوکز، به علت اثر شنبلیله روی جذب گلوکز است یا متابولیسم آن. لذا یک مطالعه متابولیک با طراحی متقاطع انجام شد و به مدت ۱۵ روز رژیم غذایی با یا بدون ۲۵ گرم شنبلیله به طور تصادفی به ۱۰بیمار مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین داده شد. یک تست تحمل گلوکز (GTT) داخل وریدی در پایان هر دوره مطالعه نشان داد که شنبلیله موجود در رژیم غذایی بطور قابل‌توجهی سطح زیر منحنی گلوکز پلاسما(نیمه عمر) را کاهش و سرعت کلیرانس متابولیک را افزایش داده است. علاوه بر این، شنبلیله گیرنده‌های انسولین در گلبول‌های قرمز را زیاد کرده است. این نتایج نشان می‌دهد که شنبلیله می‌تواند مصرف محیطی گلوکز را بهبود بخشد که این امر به بهبود تحمل گلوکز کمک می‌کند. بنابراین، ممکن است شنبلیله اثر هایپوگلایسمیک خود را با تأثیر روی گیرنده انسولین همچنین در سطح دستگاه گوارش اعمال کند.(۴)

به منظور ارزیابی اثر بخشی و ایمنی مصرف ساپونین‌های تام شنبلیله(TFGs) در ترکیب با سولفونیل‌اوره‌ها در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که به تنهایی با سولفونیل‌اوره‌ها بهخوبی کنترل نمی‌شدند، ۶۹ بیمار به طور تصادفی در گروه درمان(۴۶ نفر) یا گروه شاهد(۲۳ نفر) قرار گرفتند و به مدت ۱۲ هفته به ترتیب TFGs یا دارونما را سه بار در روز، هر بار ۶ قرص دریافت نمودند. در همین حال، بیماران به مصرف داروهای اصلی کاهش دهنده قند خون ادامه دادند. شاخص‌های تأثیر بر نشانه‌های بیمار در طب سنتی چینی، قند خون ناشتا(FBG)، قند خون۲ ساعت بعد از غذا(۲h PBG)، هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c)، نمرات کمّی نشانه‌های کلینیکی (CSQS)، شاخص توده بدن (BMI)، همچنین عملکرد کبد و کلیه بررسی و با قبل و بعد از درمان مقایسه گردید. در گروه درمان نسبت به گروه شاهد تأثیر بر نشانه‌های بیمار در طب سنتی چینی به طور مشخصی بهتر بود (P<0.01) و کاهش قابل توجه آماری در نتیجهFBG ، ۲h PBG ، CSQS و HbA1c در گروه تحت درمان در مقایسه با گروه شاهد (P<0.05 or P<0.01) وجود داشت، در حالی که بین دو گروه تفاوت قابل توجهی در شاخص توده بدن، عملکرد کبد و کلیه یافت نشد. محققین نتیجه گرفتند درمان ترکیبی شامل ساپونین‌های تام شنبلیله و سولفونیل‌اوره می‌تواند مقدار گلوکز خون را کاهش داده و نشانه‌های بالینی در دیابت نوع ۲ را بهبود بخشد و این درمان نسبتاً ایمن است. (۵)به منظور ارزیابی اثرات بذر شنبلیله در کنترل گلایسمیک و مقاومت به انسولین (که با مدل HOMA تعیین می‌شود) در انواع خفیف تا متوسط دیابت نوع ۲، در یک مطالعه دوسو بی‌خبر با کنترل دارونما ۲۵ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ جدید تشخیص داده شده (قند خون ناشتا کمتر از۲۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول (۱۲ نفر) ۱ گرم در روز عصاره هیدروالکلی دانه شنبلیله و گروه دوم (۱۳ نفر) مراقبت معمول(کنترل رژیم غذایی، ورزش) و کپسول دارونما را به مدت دو ماه دریافت کردند. در ابتدای مطالعه هر دو گروه از نظر معیارهای آنتروپومتریک و متغییرهای کلینیکی مشابه بودند. تست تحمل خوراکی گلوکز، میزان چربی، پپتید-c ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله و مدل مقاومت به انسولینHOMA نیز در ابتدای مطالعه مشابه بود.

در پایان دو ماه، در گروه ۱ نسبت به گروه ۲، قند خون ناشتا(۱۴۸.۳ +/- ۴۴.۱ to 119.9 +/- 25 vs. 137.5 +/- 41.1 to 113.0 +/- 36.0) و قند خون ۲ ساعت بعد از دریافت گلوکز(۲۱۰.۶ +/- ۷۹.۰ to 181.1 +/- 69 vs. 219.9 +/- 41.0 to 241.6 +/- 43) با هم تفاوتی نداشت. اما سطح زیر منحنی قند خون (۲۳۷۵ +/- ۵۷۴ vs 27597 +/- 274) و همچنین انسولین(۲۴۹۲ +/- ۲۵۳۶ vs. 5631 +/- 2428) بهطورقابل توجهی کمتر بود(p<0.001).مقاومت به انسولین استنباط شده از مدل HOMA کاهش ترشح سلول بتا در گروه ۱ نسبت به گروه ۲ (۳/۸۶  +/- ۳۲ vs. 70.1 +/- 52)و افزایش درصد حساسیت به انسولین(۱۱۲.۹ +/- ۶۷vs 92.2 +/- 57)را نشان داد. (p < 0.05) در گروه ۱ نسبت به گروه ۲ به طور قابل توجهی مقدار تری گلیسرید سرم کاهش و میزان HDL افزایش یافت(p<0.05). محققین نتیجه گرفتند استفاده کمکی از دانه شنبلیله موجب بهبود کنترل گلایسمیک و کاهش مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ خفیف می‌شود همچنین اثر مطلوبی بر تری‌گلیسرید افزایش یافته دارد.(۶)

در صورتی که پزشک دستور دیگری نداده باشد؛ مقدار مصرف معمول این فراورده یک قرص ۳ بار در روز است.

قیمت این محصول ۱۳۰۰۰۰ ریال میباشد.

قرص ۳۳۵ میلی‌‌گرم در ظرف دارو همراه با بروشور در جعبه مقوایی

عصاره خشک بذر شنبلیله (Trigonellafoenumgraecum)

ایمنی مصرف:

مطالعات نشان داده اند که مصرف شنبلیله بسیار بی‌خطر است.(۷)

موارد منع مصرف:

وجود حساسیت به شنبلیله یا نخود ( به علت احتمال بروز واکنش متقاطع).(۷)

مصرف در دوران بارداری:

مصرف متعارف شنبلیله در رژیم غذایی بی خطر است با این حال ایمنی مصرف مقادیر زیاد آن از نظر علمی ارزیابی نشده است.(۷)

عوارض جانبی:

بر اساس نتایج یک مطالعه بالینی مصرف ۵۰گرم بذر شنبلیله ۲ بار در روز موجب علائم خفیف گوارشی مانند اسهال و نفخ شده که بعد از ۴-۳ روز برطرف شده است. واکنش های حساسیتی گزارش شده اند اما نادر هستند.(۷)

تداخلات دارویی:

بر اساس شواهد فارماکولوژیک و گزارش‌های موردی تداخلات زیر محتمل است.(۷)

الف. مصرف همزمان گلوکورکس – بی با داروهای کاهش دهنده قند خون موجب افزایش اثر این داروها می‌شود که در صورت پایش دقیق قند خون تداخل اثر بالقوه مفیدی محسوب می‌شود.

ب. مصرف همزمان گلوکورکس – بی با فرآورده های حاوی آهن موجب مهار جذب آهن می‌شود لذا مصرف مکمل‌های آهن باید ۲ ساعت از زمان مصرف گلوکورکس – بی فاصله داشته باشد.

ج. از آنجا که شنبلیله دارای کومارین است از نظر تئوریک این نگرانی وجود دارد که مصرف همزمان شنبلیله با وارفارین موجب افزایش خطر خونریزی شود اما بروز این حالت غیرمحتمل است. در یک مطالعه با کنترل پلاسبو؛ شنبلیله تأثیری بر تجمع پلاکتی، فعالیت فیبرینولیتیک یا فیبرینوژن نداشته است.

نکات قابل توصیه:

دارو را دور از دید و دسترس کودکان نگهداری نمائید.
دارو را در ظرف دربسته، دور از نور و در دمای ۳۰-۱۵ درجه سانتیگراد نگهداری نمائید.
در صورت مصرف شنبلیله بیش از مقادیر معمول تغذیه‌ای توسط بیماران مبتلا به تیروتوکسیکوز، پایش این بیماران الزامی است.(۷)
به تاریخ انقضاء مصرف فراورده توجه نمائید.
این اطلاعات را نزد خود نگهدارید، ممکن است بخواهید دوباره آن را مطالعه نمائید.

بسته بندی:

۳ بلیستر ۱۰ عددی در جعبه مقوایی با بروشور

بر اساس وجود ۴/۴۶ میکروگرم لوتئولین در هر قرص