عفونت حاد گوش خارجی (Swimmer’s earیا Tropical ear) عبارت است از التهاب منتشر کانال گوش خارجی که ممکن است لاله گوش یا پرده صماخ را نیز گرفتار کند. AOE یکی از شایع‌ترین عفونت‌هایی است که پزشکان با آن روبرو هستند. انسیدانس سالانه AOE در جمعیت عمومی بین ۱:۱۰۰ و ۱:۲۵۰ است و انسیدانس در طول عمر تا ۱۰% است.

تشخیص AOE منتشر با شروع سریع (عموماً طی ۴۸ ساعت) در ۳ هفته گذشته، همراه با نشانه‌های التهاب کانال گوش مانند درد غالباً شدید گوش، خارش یا احساس پری در گوش با یا بدون افت شنوایی یا درد فک و علائم التهاب کانال گوش مانند تندرنس زبانه گوش (tragus)، لاله گوش یا هر دو، ادم منتشر کانال گوش، اریتم یا هردو با یا بدون خروج ترشحات از گوش، لنفادنیت ناحیه‌ای، اریتم پرده صماخ یا سلولیت لاله گوش و پوست مجاور آن مسجل می‌شود. ویژگی مشخصه (hallmark) علائم AOE منتشر؛ تندرنس زبانه گوش، لاله گوش یا هر دو است که غالباً شدید بوده و با نمای بالینی تناسبی ندارد. تشخیص بیماری تنها بر اساس تظاهرات بالینی است، هرچند در موارد مقاوم به درمان بررسی از نظر شواهد میکروبی نیز صورت می‌گیرد. پاتوژن‌های شایع در AOE عبارتند از: پسودوموناس آئروژینوزا(۵۰‌%)، استافیلوکوک آرئوس (۲۳‌%)، ارگانیزم‌های بی‌هوازی و گرم منفی (۵/۱۲‌%) و قارچ ها(۵/۱۲‌%).

اثرات مهاری اسانس گیاهان میخک، اسطوخدوس و شمعدانی عطری بر روی سوش‌های ایزوله شده پسودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa)بررسی شده است. عمده‌ترین ترکیبات این اسانس‌ها به ترتیب عبارت بودند از: اوژنول(۰-۸۰ درصد)، ۱و ۸ سینئول(۱۳ درصد) و سیترونلول(۴۵ درصد). اسانس میخک مؤثرترین اسانس در برابر پسودوموناس آئروژینوزابود و ترکیب این اسانس‌ها با نسبت ۳:۱:۱ بیشترین اثر مهاری (μg/ml 32-64) و اثر سینرژیسم قوی با جنتامایسین را نشان داد.