پلی ساکاریدهای آلوئه‌ورا فعالیت ایمنی ذاتی را بهبود می‌بخشند و آسیب اکسیداتیو در حیوانات مبتلا به زخم دهان را سرکوب می‌کند. بر اساس نتایج مطالعات اخیر؛ آلوئه‌ورا به طور قابل توجهی تولید سایتوکین های IL-8, TNF , IL-6 وIL-1 را به‌صورت وابسته به دوز کاهش می‌دهد. همچنین آلوئه‌ورا بیان pro-IL-1, Nlrp3,caspase-1 و رسپتور P2X7 در ماکروفاژهای اولیه القا شده توسط لیپوپلی ساکارید را مهار می‌کند. محققین نتیجه گرفتند که آلوئه‌ورا یک رویکرد درمانی جدید برای تنظیم پاسخ‌های ایجاد شده توسط inflammasome (مجموعه داخل سلولی بزرگی متشکل از پروتئین‌های متعدد که در ایمنی ذاتی نقش اساسی دارند) است. آزاد شدن اینترلوکین، اینترلوکین ۶،α -TNF، δ-INF از ماکروفاژها، به صورت وابسته به دوز القا می‏‌شود. آسمانان به تنهائی یا همراه با داروهای ضدویروس آزیدوتیمیدین و آسیکلوویر از تکثیر ویروس ایدز و تبخال جلوگیری می‌کند. آلوئه‌امودین ویروس‌های انفلوانزا، واریسلا زوستر (Varicella zoster) و پسودورابیس (Pseudorabies) را غیرفعال می‌سازد. آنتراکینون‌های استخراج شده از آلوئه نیز موجب کشته شدن ویروس‌های پوشش‌دار می‌شوند.